TAKSİM'E KADAR

aksim’e Kadar oyunu her karakteri farklı bir yazarın kaleme alıp Zelal Buldan’ın birleştirmesiyle ortaya çıkmıştır. Tıpkı gerçek bir dolmuş yolculuğunda yanımızdaki yolcuların hikayesini bilmediğimiz gibi, yazarlar da kendi karakterlerini yazarken diğer yolcuların öykülerinden habersiz yazmıştır. Yağmurlu bir Eylül akşamında, Bakırköy'den Taksim yönüne ilerleyen bir dolmuşta altı yolcu ve bir şoför yan yana gelir. Her biri farklı bir yaşta, sınıfta, hikâyededir; ama aynı şehrin karmaşasında birleşirler. Dışarıda şehir akarken, camlardan yağmur süzülürken içeride herkes kendi iç sesinin peşine düşer. Dolmuş, zamanla sessiz bir itiraf kutusuna dönüşür; aşk, hayal kırıklığı, korku ve umutlar birbirine dokunur. Karakterler birbirleriyle çok az konuşur, ama iç sesleri birbirlerini sezerek tamamlar. Bu yolculuk, yalnızca bir mekan değil, bir ruh hâlidir. Taksim’e yaklaşırken herkes kendi sorusunu duyar: Bu şehirde kendim için bir yol var mı?